فرآیند درمان حرارتی قطعات ریخته

عملیات پیرسازی: ریخته‌گری را برای چندین ماه یا حتی بیشتر در هوای آزاد قرار دهید تا ریخته‌گری به طور طبیعی و آهسته تغییر شکل داده و تنش‌ها از بین بروند؛

عملیات آنیل گرافیت‌سازی: ریخته‌گری را تا دمای ۹۰۰-۹۶۰ درجه سانتی‌گراد حرارت دهید و به مدت ۱-۴ ساعت نگه دارید، سپس در کوره سرد کنید تا ساختار سفید از بین برود، سختی کاهش یابد و خواص ماشین‌کاری آن بهبود یابد؛

نرماله کردن: به دو نوع نرماله کردن دمای بالا و نرماله کردن دمای پایین تقسیم می‌شود. دمای نرماله کردن دمای بالا معمولاً از ۹۵۰-۹۸۰ درجه سانتی‌گراد تجاوز نمی‌کند و دمای نرماله کردن دمای پایین معمولاً تا ۸۲۰-۸۶۰ درجه سانتی‌گراد حرارت داده می‌شود. پس از نرماله کردن، عملیات پیرسازی مصنوعی برای از بین بردن تنش داخلی ایجاد شده در طول نرماله کردن مورد نیاز است؛

آنیل کردن: شامل آنیل تنش‌زدایی ریخته‌گری، آنیل سرد کردن و آنیل دمای بالا. آنیل تنش‌زدایی عمدتاً برای قطعات چدن داکتیل که تحت هیچ عملیات حرارتی دیگری قرار نمی‌گیرند استفاده می‌شود. ریخته‌گری با سرعت حرارت آهسته (۶۰-۱۰۰ درجه سانتی‌گراد بر ساعت) تا دمای ۵۲۰-۵۵۰ درجه سانتی‌گراد حرارت داده می‌شود و سپس پس از نگهداری برای مدتی در کوره با سرعت آهسته (۲۰ درجه سانتی‌گراد) حرارت داده می‌شود. -۳۰ درجه سانتی‌گراد بر ساعت)، تا دمای ۱۵۰-۲۰۰ درجه سانتی‌گراد سرد می‌شود، از کوره خارج شده و در هوا خنک می‌شود. در این مرحله، تنش ریخته‌گری اساساً از بین رفته است؛

سخت‌کاری: ریخته‌گری را تا دمای ۳۰-۵۰ درجه سانتی‌گراد بالاتر از دمای نهایی لایه A حرارت دهید و سپس در روغن کوئنچ کنید تا ساختار مارتنزیتی به دست آید و خواص مکانیکی ریخته‌گری بهبود یابد؛

تمپر کردن: برای کاهش مناسب تنش پسماند پس از کوئنچ، معمولاً باید پس از کوئنچ تمپر کردن انجام شود.